Загрузка...

შემაშფოთებელი ინფორმაცია საინგილოში მცხოვრები ქართველები შველას ითხოვენ "გვიშველეთ! აზერბაიჯანი ჩვენი გათათრების პოლიტიკას ატარებს"

"გვიშველეთ! აზერბაიჯანი ჩვენი გათათრების პოლიტიკას ატარებს!" - საინგილოში მცხოვრები ქართველები შველას ითხოვენ.
„ჩვენს სოფელში, დაბა ალიაბადში, საქართველოს ელჩი თეიმურაზ შარაშენიძე და მისი მოადგილე გელა გიორგაძე ჩამობრძანდნენ. აქაურ მოსახლეობას უამრავი პრობლემა გვაქვს და ელჩის ჩამობრძანებას მოუთმენლად ველოდით. წლებია ვითხოვთ სოფელში ქართული სკოლის გახსნას. იმის უფლებაც კი არ გვაქვს, რომ ბავშვებს ქართული სახელები დავარქვათ. ქართული სახელების დარქმევა 1996 წლიდან აგვიკრძალეს! აღარაფერს ვამბობთ გვარზე, რომელიც XX საუკუნის დასაწყისში იძულებით შეგვიცვალეს. უკვე ათეულობით წელია გვარების აღდგენას ვითხოვთ, მაგრამ ამაოდ. თუკი აზერბაიჯანელები საქართველოში მეჩეთს მეჩეთზე აშენებენ, ჩვენთვის ერთი ეკლესიის აშენებაც დიდი პრობლემაა. თანადგომას საქართველოს ხელისუფლებისგან ველოდებით. ნუთუ არ არსებობს თქვენში ისეთი ადამიანი, რომელსაც ჩვენზე გული შესტკივა?

ელჩი გვეწვია, მაგრამ მისი სტუმრობით დღემდე შოკირებულები ვართ. არ გვეგონა თუ საქართველოს სახელმწიფო სტრუქტურებში ასეთი პირები მუშაობდნენ. ჩამოვიდა ჩვენი ელჩი ნასვამი, დღის 16 საათზე, მაშინ როცა სასწავლო პროცესი კარგა ხნის დასრულებული იყო. შეხვედრა დირექტორის კაბინეტში შედგა. მხოლოდ ოთხი კაცი შეუშვეს, მათ შორის ერთ-ერთი მშობელი, რომლის 7 წლის შვილს ქართული სახელის გამო დაბადების მოწმობას არ აძლევენ! ჩვენმა ელჩმა ჰკითხა რა გვარის ხარო. მან დაუსახელა ძველი ქართული გვარი და ახლანდელი, ძალად მინიჭებული აზერბაიჯანული. ელჩმა ძალიან მარტივად გასცა პასუხი. რა მოხდა მერე, დაირქვი შენც აზერბაიჯანული სახელიო! შარაშენიძემ განგვიცხადა, აზერბაიჯანში კანონი კრძალავს ბავშვებისთვის უცხოური სახელების დარქმევას და ჩვენ კანონის წინააღმდეგ ვერ წავალთო. არადა აზერბაიჯანი ევროსაბჭოს წევრი ქვეყანაა და ასეთ კანონს ვერ მიიღებს. 

ამას მოჰყვა საუბარი პატრიოტიზმზე. ვუთხარით, ჩვენც ქართველები ვართ და გვინდა ჩვენს შვილებს ქართული სახელები ერქვას-მეთქი. ელჩმა უხეშად მოგვიგო, თქვენ რომ ქართულად ლაპარაკობთ, იმას არ ნიშნავს, რომ ქართველები ხართ, ბოლო-ბოლო გვარები აზერბაიჯანული გაქვთო. ენა, რომელიც დიდი ტანჯვა-წამების, აბუჩად აგდების და უდიდესი ზეწოლის მიუხედავად შევინარჩუნეთ, თურმე არაფერს ნიშნავს! მისთვის შეიძლება მართლაც არაფერს ნიშნავს ქართული ენა, რადგან საინგილოში ჩამოსული ელჩი ქართულად ნათქვამ გულისტკივილზე თურქულად გვპასუხობდა. რა იყო მისი მიზანი? ის რომ აზერბაიჯანელების წინაშე დავემცირებინეთ? აზერბაიჯანულ-ქართული სკოლის შესასვლელში აზერბაიჯანულ წარწერასთან ერთად ქართული წარწერაც იყო და ელჩის საქციელით წახალისებულმა აზერბაიჯანელებმა მისი წასვლისთანავე ჩამოხსნეს!

რას ყვება ადგილობრივი მოსახლეობა 
მოსახლეობას პასპორტები ჩამოგვართვეს და უკან რომ დაგვიბრუნეს, გვარები შეცვლილი იყო. ამის შემდეგ ქართული სახელების ტარებაც აგვიკრძალეს. აზერბაიჯანში ბავშვი რომ დაიბადება მშობელს სიას უდებენ, საიდანაც სახელი უნდა აირჩიოს, იქ კი მხოლოდ მუსლიმური სახელებია. თუ უარს იტყვი, დაბადების მოწმობას არ მოგცემენ. ჩვენს სოფელში ასეთი ბევრი ბავშვია, უკვე ექვსი წლისა შესრულდნენ და სკოლაში ვერ მიდიან. ისეთი პირობები შეგვიქმნეს, მოსწავლეთა რაოდენობა კატასტროფულად შემცირდა. სექტემბრამდე დადიან ოჯახებში და მშობლებს აშინებენ ქართულ სკოლაში არ შეიყვანო შვილი, თორე პრობლემები შეგექმნებათო. მაგალითად, სამსახურს ვერ იშოვიან. ვინც მუშაობს, იმას სამსახურიდან გააგდებენ. ბოლო წლებში ოთხი ქართული სკოლიდან მხოლოდ ორი დარჩა. დიდი ხანია ამაზე წერილებს ვწერთ ხან ევროსაბჭოს, ხან ეუთოს, მაგრამ შედეგი არ არის. აზერბაიჯანელები ქართველების გათათრების პოლიტიკას ატარებენ. 
განაგრძეთ კითხვა იხ. სრული  ვერსიაскачать dle 11.3
></div>
	
  
        
        
        
        <div class=4 201 / 16 აპრილი 2018
სხვა სიახლეები
Загрузка...
კომენტარები